گربه: گربه

گُربه:
عضو خانواده گربه‌سانان و یک حیوان گوشتخوار است. بیش از یکصد نژاد گربه شناخته شده اند که بیشتر گربه‌ها دورگه هستند. گربه‌ها از لحاظ تجاری و بیشتر برای فروش به صورت حیوان خانگی هستند که به دو دسته مو کوتاه و مو بلند تقسیم می‌شوند. گربه‌ها به طور طبیعی شبگرد هستند و بیشتر طول روز را می‌خوابند و در نور کم از دید خوبی برخوردارند. گربه‌ها از ۶ تا ۷ ماهگی بالغ می‌شوند و توانایی تولید مثل دارند، ماده‌ها تا ۸ سالگی و نرها تا ۱۰ سالگی قابلیت جفت‌گیری دارند. دوره آبستنی گربه نیز بین ۶۱ تا ۶۸ روز (متوسط ۶۳




گُربه:
عضو خانواده گربه‌سانان و یک حیوان گوشتخوار است. بیش از یکصد نژاد گربه شناخته شده اند که بیشتر گربه‌ها دورگه هستند. گربه‌ها از لحاظ تجاری و بیشتر برای فروش به صورت حیوان خانگی هستند که به دو دسته مو کوتاه و مو بلند تقسیم می‌شوند. گربه‌ها به طور طبیعی شبگرد هستند و بیشتر طول روز را می‌خوابند و در نور کم از دید خوبی برخوردارند. گربه‌ها از ۶ تا ۷ ماهگی بالغ می‌شوند و توانایی تولید مثل دارند، ماده‌ها تا ۸ سالگی و نرها تا ۱۰ سالگی قابلیت جفت‌گیری دارند. دوره آبستنی گربه نیز بین ۶۱ تا ۶۸ روز (متوسط ۶۳ روز) است. لازم به ذکر است که نمونه‌هایی از بهترین گربه‌های دنیا در کشور ایران استان فارس در منطقه‌ای به نام کتس بست(cats best) پرورده می‌شدند که متاسفانه امروزه این منطقه مورد بی توجهی کامل قرار گرفته است در زبان کودکانه گربه را پیشی می‌نامند. در اصطلاح، به گربه‌هایی که موهای بدن به خصوص در نواحی گردن زیاد باشد بُراق گفته می‌شود.
نژادهای گربه :
• گربه ایرانی
• گربه بنگال
• گربه آنقره
• گربه راکون
• گربه سیامی
• گربه حبشی
• گربه برمه‌ای
• گربه مشرقی
کالبدشناسی
اندازه : گربه‌ها معمولاً وزنی بین ۲٫۵ تا ۷ کیلوگرم دارند اگرچه در بعضی گونه‌های خاص وزن گربه تا ۱۱٫۳ کیلوگرم نیز می‌رسد. گربه‌هایی هم وجد داشته که به علت پرخوری تا ۳۰ کیلوگرم وزن دارند. از طرف دیگر در بعضی گونه‌های گربه‌های کوچک ، وزن آنها کمتر از ۱۰۹ کیلوگرم است.
استخوانبندی
گربه‌ها هم همانند اکثر پستانداران دارای ۷ مهره گردنی, ۱۳ مهره صدری(مهره‌های پشت سینه, که انسان دارای ۱۲ مهره از این نوع است), ۷ مهره کمری (انسان دارای ۵ مهره از این نوع است(۳ مهره خاجی (مهره‌های قرار گرفته در قسمت انتهایی بدن که انسان به علت نوع ایستادن دارای ۵ مهره از این نوع است) و به جز «گربه مانکس» ۲۲ یا ۲۳ مهره‌ دمی(انسان دارای ۳ تا ۵ مهره از این نوع است) هستند. تعداد بیشتر مهره‌ها در کمر و سینه گربه در مقایسه با انسان باعث انعطاف‌پذیری و تحرک بیشتر این حیوان می‌شود. گربه از مهره‌های انتهایی دم برای حفظ تعادل در حرکات سریع استفاده می‌کند. استخوان‌های ترقوه گربه دارای قابلیت جابجایی هستند بدین ترتیب گربه قابلیت دارد از هر مجرایی که سرش از آن بگذردعبور کند.
دهان
گربه‌ها از دندان‌های بسیار خوبی برای شکافتن گوشت‌ها برخوردارهستند. دندان آسیاب اول و دندان اسیاب کوچک در این حیوان با هم جفتی را تشکیل می‌دهند که برای شکافتن گوشت همچون قیچی عمل می‌کند. البته گرگ‌ها نیز دارای چنین دندانهایی هستند و در بسیاری از گربه سانان این دندانها از این پیشرفته‌تر است. زبان گربه دارای برآمدگی‌های ریزی است که از آنها برای نگه داشتن و شکافتن گوشت یا لاشه استفاده می‌کند. بر روی این برآمدگی‌ها یا تیغ‌های کوچک نوعی ماده خاص وجود دارد که به گربه در هنگام تمیز کردن آنها کمک می‌کند. این برآمدگی‌ها مانند قلاب‌های   ریزی هستند که به سمت عقب خوابیده‌اند و به این صورت اجازه نمی‌دهند گوشت از دهان گربه خارج شود. گربه بوسیله دهان و زبان خود قادر به تولید انواع مختلفی از صداها هستند که شامل: میو کردن, خرخر کردن, خرناس کشیدن, جیرجیر کردن, نالیدن و... می‌شود.
گوش ها
32ماهیچه متفاوت در هر گوش گربه به حیوان اجازه می‌دهند تا یک شنوایی کنترل شده داشته باشد. بدین صورت گربه می‌توانند هر کدام از گوش‌های خود را آزادانه نسبت به دیگری حرکت دهد. با این قابلیت گربه می‌تواند در حالی که در یک جهت حرکت می‌کند گوش خود را در جهت مخالف بچرخاند همچنین بیشتر گربه‌ها می‌توانند گوش‌های خود را به سمت بالا بگیرند. برعکس سگها, گربه‌های دالگوش (با گوش‌های آویزان) بسیار نایابند( گونه Scottish Fold به علت جهش ژنتیکی دالگوش است). در هنگام عصبانیت یا وحشت‌زدگی گربه گوش‌های خود را می‌خواباند. گربه‌ها همچنین در زمان بازی یا زمانی که صدایی از پشت سر بیاید گوش‌های خود را به سمت عقب می‌چرخانند.
پاها
گربه‌ها هم مانند سگ‌ها از حیوانات پنجه‌رو هستند این حیوانات دقیقا بر روی پنجه‌های خود حرکت می‌کنند. گربه‌ها قادرند خیلی بادقت حرکت کنند. این یکی از قابلیت‌های گربه سانان است این حیوانات قادرند با کمترین صدا حرکت کنند. گربه‌ها می‌توانند در هنگام راه رفتن پنجه‌های عقبی خود را دقیقا بر روی مکان پنجه‌های جلویی قرار دهند این قابلیت نه‌تنها به بی صدا حرکت کردن حیوان کمک می‌کند بلکه بدین ترتیب گربه همیشه از جایگاه پاهای عقبی خود مطمئن است. این قابلیت مخصوصا در زمین‌های ناهنوار برای حیوان مفید است. برعکس سگ‌ها و دیگر پستانداران گربه‌ها برای راه رفتن هر دو پای خود را بر روی مکانی قرار می‌دهند و سپس دو پای دیگر را جلو می‌آورند. اما بیشتر پستانداران پاهای خود را به نوبت از روی زمین بر می‌دارند. گربه‌ها این قابلیت خود را با یورتمه رفتن در شترها, زرافه‌ها, برخی اسب‌ها (pacers) و تعداد کمی از پستانداران شریک هستند. مانند دیگر گونه‌های گربه سانان البته بجز چیتاها, چنگال‌های گربه هم حالت جمع شونده دارند. در حالت عادی چنگال‌های این حیوان به وسیله پوست پوشیده شده و به صورت پنجه هستند. این قابلیت باعث می‌شود تا چنگال‌های حیوان تیز بماند و از گیر کردن چنگال‌ها به زمین و ایجاد صدا در موقع شکار جلوگیری می‌کند. چنگال‌های پاهای جلویی گربه همیشه از چنگال‌های عقبی تیزترند اما گربه‌ها می‌توانند با اراده کامل چنگال‌های هر کدام از پاهایشان را باز کنند. آنها از چنگال‌های خود برای دفاع, شکار کردن, بالارفتن از سطوح, پاره کردن و یا کشیدن اجسامی که دارای پوسته‌ای نرم هستند استفاده می‌کنند. گیر کردن پنجه گربه در سطوحی مانند فرش, موکت یا پارچه‌های کلفت در صورتی که گربه قادر به آزاد کردن خود نباشد می‌تواند موجب آسیب دیدن حیوان شود. بیشتر گربه‌ها دارای پنج چنگال بر روی پنجه‌های جلو و چهار یا پنج چنگال بر روی پنجه‌های عقب هستند. این بدلیل یک جهش ژنتیکی کهن است اما با این حال گربه‌های خانگی از تعداد چنگال‌های بیشتری برخوردارند

کلمات کليدي : گُربه،نژادهای گربه،کالبدشناسی،استخوانبندی،دهان،گوش ها،پاها